Młodzi, zdolni, z pasją

 

JAKUB SZCZEPAŃSKI – kl. 2 D
Oto kolejna rozmowa przedstawiciela sekcji naukowej z uczniem naszej szkoły. Wywiad z Jakubem Szczepańskim, uczniem klasy 2d, fanem nurkowania przeprowadził Michał Sagan z kl. 7b.

Michał: Kiedy pojawiło się u Ciebie zainteresowanie nurkowaniem?
Kuba: To było dokładnie 2 lata temu kiedy zacząłem interesować się sportami ekstremalnymi, lecz musiałem poczekać, aż ukończę wiek, który umożliwiłby mi podejście do kursu nurkowania.

Michał: Jak zareagowali Twoi bliscy na Twoje nowe hobby?
Kuba: Moi bliscy początkowo byli przeciwni, ponieważ obawiali się skutków płynących z tego sportu, lecz udało mi się ich przekonać i później przystąpiłem do szkolenia.

Michał: Czy podczas nurkowania zdarzają się kontuzje i czy są one poważne?
Kuba: Jeśli chodzi o kontuzje są to generalnie drobne urazy, skaleczenia, takie jak np. obtarcie się o wrak statku lub samolotu. Zdarzają się one tylko przy nurkowaniach wrakowych, więc niezbyt często.

Michał: Kto jest dla Ciebie wzorem w tej dziedzinie? Kto Ci pomaga w osiąganiu celów?
Kuba: Osobą która pokazała mi wszystko na ten temat i nauczyła mnie nurkowania, i jest moim "przewodnikiem nurkowym" jest mój instruktor.

Michał: Czy często odczuwasz strach? Czy przeszkadza w rozwijaniu pasji?
Kuba: Strach odczuwa się przy każdym zejściu pod wodę, bo nigdy nie można przewidzieć co się wydarzy. Ja zawsze staram się nie myśleć o strachu, bo im głębiej się w niego zagłębiasz, tym bardziej zaczynasz się obawiać. Ogółem strach nigdy mi nie przeszkodził w rozwijaniu mojej pasji.

Michał: Czy Twoje zainteresowania chciałbyś połączyć w przyszłości z pracą zawodową?
Kuba: Interesuje się nurkowaniem zawodowym i chciałbym zostać nurkiem zawodowym.

Michał: Jak zachęciłbyś innych do uprawiania sportów ekstremalnych?
Kuba: Sporty ekstremalne pozwalają przełamywać swoje granice strachu i poszerzają horyzonty, a wtedy człowiek posiada inne spojrzenie na świat. Generalnie zachęciłbym młodzież do uprawiania sportów ekstremalnych, a w szczególności nurkowania.

Michał: A jak zmieniło się Twoje spojrzenie na rzeczywistość?
Kuba: Inaczej niż kiedyś patrzę na to, co znajduje się pod powierzchnią wody i się tym interesuję.

Michał: Dziękuję za rozmowę i życzę kolejnych fascynujących wypraw do podwodnego świata.



 

 

 

   

 

 

 

 

JULIA HEDDER – kl. 3 D

Uczniowie naszej szkoły posiadają bardzo dużą gamę zainteresowań, a także osiągają liczne sukcesy związane z ich pasjami.  Warto wiedzieć o tych interesujących osobach trochę więcej, dlatego sekcja naukowa Samorządu Szkolnego przedstawia pierwszą z serii wywiadów, rozmowę z Julią Hedder, uczennicą klasy 3d, której wielką pasją jest taniec towarzyski. Wywiad przeprowadziła Patrycja Maj z klasy 3c.

Patrycja: Jak zaczęła się Twoja przygoda z tańcem towarzyskim i od jak dawna trenujesz ten sport?

Julia:  Swoją przygodę z tańcem zaczęłam już w pierwszej klasie podstawówki. Były to zajęcia hobbystyczne, na których uczyłam się podstawy tańca.

P: Czym wyróżnia się taniec towarzyski od innych stylów tańca?

J: Taniec towarzyski wyróżnia się tym, że tańczony jest w parach oraz jest podzielony na dwa style: latynoamerykańskie (cha cha, samba, rumba, paso doble, jive) i standardowe (walc angielski, tango, walc wiedeński, foxtrot, quickstep).

P: Jak wygląda Twój trening i ile czasu w tygodniu na niego poświęcasz?

J: Treningi mam 6 razy w tygodniu i trwają zazwyczaj ok. 3 godzin. Na początku zawsze mamy rozgrzewkę, później trener wprowadza nas w temat, który chce z nami przećwiczyć i pod koniec treningu jest przetańczenie danego stylu.

P: Jakimi osiągnięciami tanecznymi możesz się pochwalić?

J: Razem z moim partnerem tanecznym jesteśmy vice-mistrzami Polski w standardzie kat. 14-15 (2016), II vice-mistrzami Polski w 10 tańcach kat. 14-15 (2016) oraz top 25 na Mistrzostwach Świata w Paryżu (2016)

P: Czy uczysz się innych stylów tańca?

J: Oczywiście uczę się innych stylów tańca, na przykład: wacking, dancehall, hip-hop, new age, house, taniec współczesny oraz balet. Uważam, że pomaga mi to rozwijać moje odczucia i pogląd na taniec.

P: Czy taniec przydaje Ci się w życiu codziennym?

J: Dzięki niemu mogę zapomnieć o wszystkim i przenieść się w inny świat, jestem bardziej otwarta na innych i nigdy się nie nudzę w wolnym czasie.

P: Dziękuję za rozmowę i życzę kolejnych sukcesów.